_

Zuur (februari 2015)

Vanwege de actualiteit en voortbordurend op waar ik het vorige maand over had zou ik nu misschien moeten schrijven dat die vertoning in Rome van een stel meelijwekkende leeghoofden dat zich óók Rotterdammer noemt, voor mij de deur dicht doet. Nee dus. Dat ga ik niet schrijven. Stompzinnig gedrag kun je vaak het beste negeren. Dus waarom, vraag ik me af, werd er niet veel meer aandacht gegeven aan de bezetters van het Bungehuis? Jonge studenten die in goed gekozen bewoordingen uiting geven aan hun ongenoegen over een universiteit die kennelijk eerder denkt in termen van bedrijfsvoering en financieel rendement dan kwaliteit en breedte van onderwijs? Waarom tot in het oneindige beelden laten zien van volgelopen onbenul dat alleen maar uit is op vernieling in plaats van verzet waar een gedachte achter zit?

Het is nooit mijn bedoeling geweest een politieke of maatschappijkritische column van deze blog maken, maar ik merk dat ik er steeds meer toe neig. Ik wilde grappige stukjes schrijven. Aardige weetjes, vooral over Afrika. Misschien heeft het te maken met dat ik daar al een jaar niet meer ben geweest dat deze stukjes in de eerste plaats nauwelijks meer over Afrika gaan en ten tweede per keer zuurder worden. Met mij erbij. Net of mijn zonne-accu begint leeg te raken. Hoog tijd dus om er even tussenuit te gaan. Geen idee waarheen. Geen idee voor hoe lang.

Dag, lieve lezers. Zoet zijn. Geniet van het mooie. Wees vriendelijk. Ruim rommel op. En houd goede moed.